Delia Owens

Delia Owens is een naam die wereldwijd bekendheid verwierf door de fenomenale verkoopcijfers en de verfilming van haar debuutroman 'Daar waar de rivierkreeften zingen' (Where the Crawdads Sing). Hoewel ze bij het grote publiek vooral bekend staat als romanschrijfster, heeft Owens een rijke en avontuurlijke achtergrond die decennia beslaat voordat ze de overstap naar fictie maakte. Haar leven is doordrenkt van een diepe liefde voor de natuur, een passie die ze ontwikkelde tijdens haar jeugd in Georgia en later professionaliseerde tijdens haar jaren als bioloog in de wildernis van Afrika.

Owens werd geboren in 1949 in Thomasville, Georgia. Als kind bracht ze het grootste deel van haar tijd buiten door, aangemoedigd door haar moeder die haar stimuleerde om de bossen in te gaan en 'daar waar de rivierkreeften zingen' te ontdekken—een uitdrukking die later de titel van haar beroemde boek zou worden. Deze vroege blootstelling aan de natuur vormde de basis voor haar academische carrière. Ze behaalde een Bachelor of Science in Zoölogie aan de Universiteit van Georgia en later een PhD in Ethologie aan de Universiteit van Californië, Davis. Haar wetenschappelijke nieuwsgierigheid dreef haar weg van de beschaafde wereld, rechtstreeks naar de meest afgelegen gebieden van het Afrikaanse continent.

Een leven in de Afrikaanse wildernis

Samen met haar toenmalige echtgenoot, Mark Owens, vertrok Delia in de jaren zeventig naar Afrika om onderzoek te doen naar wilde dieren. Hun eerste stop was de Kalahari-woestijn in Botswana. Hier leefden ze in extreme isolatie, ver weg van de moderne wereld, om de sociale structuren van hyena's en leeuwen te bestuderen. Deze ervaringen werden later gedocumenteerd in hun eerste non-fictie boek, 'Cry of the Kalahari', dat een internationale bestseller werd en hen de John Burroughs Medal opleverde. Het boek beschrijft niet alleen hun wetenschappelijke ontdekkingen, maar ook de fysieke en psychologische uitdagingen van het leven in een meedogenloze omgeving.

Na hun tijd in Botswana verhuisden de Owens naar het North Luangwa National Park in Zambia. Hier versverschoof hun focus naar de bescherming van olifanten tegen stropers. Hun werk was gevaarlijk en controversieel. Ze voerden een felle strijd tegen de illegale ivoorhandel, wat hen in conflict bracht met zowel stropers als lokale autoriteiten. Deze periode in hun leven was bepalend voor Delia's begrip van menselijke isolatie en de rauwe relatie tussen mens en natuur, thema's die later prominent aanwezig zouden zijn in haar fictieve werk. Ze schreven nog twee boeken over hun tijd in Afrika: 'The Eye of the Elephant' en 'Secrets of the Savanna'.

De overstap naar fictie: Daar waar de rivierkreeften zingen

Na meer dan twintig jaar in Afrika te hebben gewoond, keerde Owens terug naar de Verenigde Staten, waar ze zich vestigde op een ranch in Idaho en later in Montana. Het was hier dat ze begon te werken aan haar eerste roman. Hoewel ze al ervaring had met het schrijven van non-fictie, was het creëren van een fictief universum een nieuwe uitdaging. Het kostte haar tien jaar om het verhaal van Kya Clark, het 'moerasmeisje', te voltooien. De roman werd gepubliceerd in 2018, toen Owens 70 jaar oud was. Wat volgde was een literair fenomeen dat zelden wordt gezien; het boek stond jarenlang in de bestsellerlijsten en werd geprezen door critici en lezers over de hele wereld.

Het verhaal van Kya Clark resoneerde met miljoenen lezers. Het personage Kya is een jonge vrouw die in de steek gelaten wordt door haar familie en alleen moet zien te overleven in de moerassen van North Carolina. De roman combineert een moordmysterie met een coming-of-age verhaal en diepgaande natuurobservaties. Delia Owens gebruikte haar wetenschappelijke achtergrond om de flora en fauna van het moeras met een ongekende precisie te beschrijven, waardoor de omgeving zelf een personage in het boek werd. De thema's eenzaamheid, afwijzing en de kracht van de menselijke geest staan centraal in het werk.

Wetenschappelijke precisie in literatuur

Wat de schrijfstijl van Delia Owens uniek maakt, is de manier waarop ze biologische concepten verweeft met menselijke emoties. In 'Daar waar de rivierkreeften zingen' trekt ze parallellen tussen het gedrag van dieren in het moeras en de sociale interacties van de mensen in het nabijgelegen dorp. Ze onderzoekt hoe isolatie het gedrag van een individu beïnvloedt en hoe de overlevingsinstincten die we delen met andere soorten naar boven komen in tijden van nood. Haar proza is lyrisch en beeldend, wat getuigt van haar diepe observatievermogen dat ze in de decennia als veldbioloog heeft ontwikkeld.

Controverses en het verleden in Zambia

Ondanks haar literaire succes is het leven van Delia Owens niet vrij van controverse. Tijdens haar jaren in Zambia raakten zij en haar toenmalige echtgenoot betrokken bij een incident waarbij een vermeende stroper werd neergeschoten. Hoewel Delia nooit direct is beschuldigd van een misdrijf, blijft het incident een schaduw werpen over haar verleden. De Zambiaanse autoriteiten hebben in het verleden aangegeven dat ze Mark en Delia Owens nog steeds willen verhoren over de gebeurtenissen. Owens heeft altijd ontkend enige betrokkenheid te hebben gehad bij geweld en benadrukt dat hun werk in Afrika puur gericht was op natuurbehoud en onderzoek.

Veelgestelde vragen over Delia Owens

Is 'Daar waar de rivierkreeften zingen' gebaseerd op een waargebeurd verhaal?

Nee, het boek is een fictief verhaal. Hoewel de locaties en de beschrijvingen van de natuur gebaseerd zijn op de werkelijkheid van de kust van North Carolina, zijn het personage Kya Clark en de gebeurtenissen in het boek ontsproten aan de fantasie van Owens. Wel bevat het boek veel autobiografische elementen wat betreft de thema's isolatie en de verbondenheid met de natuur die Owens zelf ervoer tijdens haar jaren in de wildernis.

Waarom duurde het zo lang voordat ze haar eerste roman schreef?

Delia Owens wijdde het grootste deel van haar volwassen leven aan de wetenschap en natuurbehoud in Afrika. Pas na haar terugkeer naar de Verenigde Staten en het afronden van haar non-fictie boeken, voelde ze de ruimte om aan een fictief project te beginnen. Ze heeft aangegeven dat ze de tijd nodig had om de diepgaande eenzaamheid die ze in de wildernis voelde, om te zetten in een literair verhaal. Het schrijfproces zelf nam bovendien bijna een decennium in beslag omdat ze elke zin tot in de perfectie wilde polijsten.

Komt er een vervolg op haar succesvolle debuutroman?

Tot op heden heeft Delia Owens geen officieel vervolg aangekondigd op 'Daar waar de rivierkreeften zingen'. Ze heeft echter in diverse interviews laten doorschemeren dat ze blijft schrijven en dat de natuur altijd een centrale rol zal spelen in haar toekomstige werk. Fans wachten met spanning af of ze opnieuw in de wereld van Kya Clark zal duiken of een geheel nieuw pad zal inslaan.

Heeft Delia Owens kinderen?

Delia Owens heeft geen kinderen. Ze heeft vaak verteld dat haar leven in de Afrikaanse wildernis, waarbij ze voortdurend onderweg was en in primitieve kampen woonde, niet ideaal was voor het stichten van een gezin. Haar focus lag gedurende die jaren volledig op haar onderzoek en de bescherming van bedreigde diersoorten.

Nalatenschap en invloed

De impact van Delia Owens op de hedendaagse literatuur is aanzienlijk. Ze heeft bewezen dat er een groot publiek is voor verhalen die diepgaande ecologische kennis combineren met menselijk drama. Haar succes heeft de deuren geopend voor andere schrijvers die natuur-schrijven (nature writing) willen integreren in fictie. Bovendien heeft ze met haar succes op latere leeftijd laten zien dat creativiteit en een nieuwe carrièrestart geen leeftijdskennen. Haar boeken blijven lezers inspireren om naar buiten te gaan, de natuur te observeren en de stilte op te zoeken, precies zoals haar moeder haar dat vroeger in de bossen van Georgia leerde.

Vandaag de dag leeft Delia Owens een relatief teruggetrokken leven in de bergen van North Carolina, de staat die de setting vormde voor haar meesterwerk. Ze blijft een gepassioneerd pleitbezorger voor natuurbehoud en gebruikt haar platform om aandacht te vragen voor de kwetsbaarheid van onze ecosystemen. Of ze nu schrijft over de leeuwen van de Kalahari of over een meisje in een moeras, haar boodschap blijft hetzelfde: de mens is onlosmakelijk verbonden met de natuurlijke wereld, en het is onze verantwoordelijkheid om die wereld te begrijpen en te beschermen.